Tagarchief: album

Francis and the Lights – Just For Us: Last minute meesterwerk

In de periode tussen kerst en nieuwjaar ligt zowat heel de wereld met een indigestie op de bank. Familiefeesten worden afgeschuimd, overvolle supermarktkarretjes botsen op elkaar en werkende mensen zijn zeldzaam. Ook in de muziekwereld ligt alles even stil. Tot daar plots één ziel opduikt tussen de eindejaarslijstjes: Francis Farewell Starlite. De Amerikaanse zanger legde donderdag de laatste hand aan zijn tweede album en tweette dan ook meteen dat hij het zou droppen de dag nadien. Zo gezegd, zo gedaan. En dit weekend klinken we niet alleen op 2018, maar ook op het last-minute meesterwerk uit 2017: Just For Us. Francis and the Lights legt er haastig zijn hart en ziel bloot. Zonder ademruimte, maar met pure emoties en dramatische hooks.

Francis is een mysterie. Hij geeft amper interviews, heeft een voltallig team van één manager en geen label. In 2017 kwam hij onder de aandacht door zijn videoclip met Chance The Rapper. Hoewel “May I Have This Dance” al ongeveer een jaar uit was, kon het pas een breed publiek bekoren wanneer The Rapper er een tiental seconden overheen rapte. Op Just For Us doet Francis het alleen. Helemaal alleen. De plaat zit slim in elkaar en vertelt in amper 26 minuten de historie van een hartbreuk. Eenzaam zingt hij alles uit zijn lijf, aan topsnelheid. Voor de productie kreeg hij hulp van grote namen als Justin Vernon (Bon Iver), Benny Blanco (Ed Sheeran, The Weeknd) en Cashmere Cat.

Lees verder

Advertenties

Declan McKenna’s debuut: jeugdig verzet met puistenpop

Op z’n 15e schreef hij een protestsong geadresseerd aan Fifa-baas Sepp Blatter, op z’n 16e stond hij op Glastonbury omdat hij de Emerging Talent Contest won, op z’n 17e tourde hij door Europa met een handvol singles en vrijdag bracht de 18-jarige Brit Declan McKenna zijn debuutalbum uit. What Do You Think About The Car? is een verzameling zware popsongs die een geslaagde mix vormen van rock en elektronica. Lees verder

Harry Styles, dé man die rock weer jong maakt

‘Het voelt alsof ik me nu moet excuseren, moet zeggen dat ik die periode haatte, dat ik mezelf niet was. Maar ik deed het zielsgraag.’ Terwijl zijn collega-bandlid Liam Payne uithaalt met lyrics als ‘I was in 1D, now I’m free’, blikt Harry Styles wat nostalgischer terug op z’n leven als One Direction-hartendief. Nu de groep in de vriezer zit, worden de hitlijsten niet langer door één boy-band, maar vier individuele popsterren ingepalmd. Styles spant echter de kroon en verschijnt als eerste met een volwaardig debuutalbum op het toneel. Eentje dat hij maakte in Jamaica, met de hulp van ervaren professionals en waar z’n eigen stijl de blauwdruk voor vormde. Tekstueel een mysterie, muzikaal een verfrissing voor de hitparade. Lees verder

Process, Sampha zingt eindelijk voor zichzelf

Wie zegt nog nooit te hebben gehoord van Sampha Sisay (27) is hoogstwaarschijnlijk fout. De afgelopen jaren werkte de Britse producer mee aan nummers van Frank Ocean, Beyoncé, Drake, Kanye West, Solange, SBTRKT, Jessie Ware en Katy B. Vier jaar na zijn tweede EP Dual en nominatie als BBC Sound of 2014 komt hij eindelijk met een volwaardig debuutalbum. De producer deed een stapje naar voren en ontpopte zich op Process tot innemende zanger, dit keer uitsluitend voor zichzelf. Lees verder

Shura heeft dan eindelijk een debuut uit: Nothing’s Real

Alexandra Denton (25) bracht onder de artiestennaam Shura dit weekend haar debuut Nothing’s Real uit. Je kent Shura misschien van een samenwerking met Mura Masa, YouTube-hit Touch of de BBC Sound of 2015-lijst. De afgelopen twee jaar trakteerde Shura haar fans op enkele singles via Soundcloud en iTunes, maar we zaten vooral te wachten op een volledig debuutalbum van de Britse. Lees verder

Tom Odell gaat voor meer op Wrong Crowd

Wrong Crowd, het tweede album van Britse zanger Tom Odell kwam afgelopen vrijdag uit. Debuutplaat Long Way Down kon in 2013 op heel wat belangstelling rekenen na een nominatie als BBC Sound of 2013 en een BRIT-award in datzelfde jaar. De liefdesliedjes op de opvolger zijn intenser geworden en het album is niet langer een samenraapsel van nummers. Waar de debuutplaat meestal op een roze wolk zat, is deze langspeler serieuzer en rustiger. Lees verder