Categorie archief: Geen categorie

Mijn top 10 concerten uit 2018

In 2018 nam ik een beetje gas terug op muzikaal vlak. Ik legde de focus op m’n eerste job, sportieve ambities en lessen Zweeds. Het resultaat? Een jaar met slechts 25 concerten. Maar iets minder dan andere jaren, betekent daarom niet minder goeie concerten. Integendeel! Hieronder zoals elk jaar een top 10.

Mijn schade haalde ik trouwens tijdens de zomer in met zowel een recensie-marathon op Rock Werchter als op Pukkelpop. Een ervaring die ik nooit zal vergeten en die ik uiteraard te danken heb aan de beste muziekwebsite van Vlaanderen en omstreken: dansendeberen.be

10. Aquilo in de AB Club

Ik trok naar dit concert met een heel slecht voorgevoel: toch niet opnieuw zo’n avond met alleen maar trieste indiesongs. Jawel. Maar echt droevig werd ik er niet van. De twee jongens van Aquilo brachten ook enorm veel lucht mee en betraden geen platgetrapte paden maar deden hun eigen ding met die emovibes. Prachtige tweestemmigheid en subtiele drums maakten het geheel echt af.

9. Pale Waves in de Botanique

Pale Babes, zo noem ik mijn dikke vriendinnen van Pale Waves. De Britse band is een van de ambitieuste die ik ken. Na hun interview in 2017, merk ik gelukkig ook in de praktijk wat vooruitgang. Ondertussen krijgen ze een volledig zaal mee in tegenstelling tot drie fans op de eerste rij. Hun debuutalbum is er een waar Avril Lavigne trots op zou zijn, maar verder dan dat reikt de band nog niet. Live groeien ze godzijdank veel sneller want het optreden in de Botanique in oktober verschilde dag en nacht met dat in het Gentse NEST in het begin van 2018.

8. Wolf Alice in Trix

Met een Mercury Prize onder de arm, wandelde Wolf Alice het podium van Trix op. Hun album Visions of a Life is dan ook echt een meesterwerk. Een tijdloze plaat met voor ieder wat wils. Tijdens hun optreden in de Trix bliezen frontvrouw Ellie en haar muzikanten mij opnieuw omver. Niet alleen met die supersongs, maar ook met oude nummers. Ik werd helemaal terug verliefd op gitaarmuziek, of zou is het gewoon enkel deze band die rockmuziek op mijn maat kan maken?

7. Warhola in de AB

Warhola doet het op z’n eigen tempo en z’n eigen manier. Hij zou in 2018 een project starten: telkens één single, één losstaand kunstwerk met eigen visuals en zeker geen album. Dat komt er pas nadat die losse eindjes allemaal zijn losgelaten op de wereld. Voorlopig staat de teller op twee singles en nadert het einde van het jaar met rasse schreden. De voorstelling van z’n project in de AB was nochtans veelbelovend. De helft van de songs waren nieuw en konden mij allemaal bekoren. De verfrissende sound in combinatie met subliem lichtwerk en het duo van drummers, maakten deze show echt buitengewoon knap. Jammer dat Bazart er weer moest tussenkomen dit najaar en Oliver zijn meesterlijk project niet heeft kunnen afmaken in 2018.

6. Lauv in het Depot

De man die ik aan het begin van z’n carrière mocht interviewen in een Brusselse koffiebar, deed het Depot in Leuven een jaar later makkelijk vollopen. Zijn songs zijn puur vakmanschap en scoren uitmuntend in de Europese hitlijsten. De Amerikaans-Letse Lauv bracht een prachtig uitgedokterde show met een schitterend decor. Alsof hij al klaar is voor arena’s, maar tegelijk toch nog graag zijn publiek de baas wil blijven. Prachtig om te zien! Een paar maanden later nam hij het op tegen Dua Lipa op Pukkelpop. Verrassend hoeveel mensen bleven dansen in de Dancehall, terwijl de Britse schone tegelijkertijd het hoofdpodium betrad.

5. Sigrid in La Madeleine

Sigrid kleurde mijn 2017 met een optreden op Pukkelpop, in Londense Scala en in de AB Club. Dit jaar klom ze wat hoger: een volle tent op Rock Werchter en een uitverkochte Madeleine in Brussel. Ze verloor daarbij geen van haar pluimen en scoorde des te meer met nieuwe popsongs. Haar glimlach werkte ook nog even aanstekelijk. Want zelfs op een regenachtige dinsdagavond wist ze die vrolijke noot bij iedereen tevoorschijn toveren. Een dame om ook volgend jaar in de gaten te houden, des te meer omdat ze dan haar debuutalbum lanceert.

4. Liam Gallagher in de AB

RKID, LG, Godlike Genius, hoe je hem ook noemt, hij blijft een icoon, zelfs zonder z’n broer deed Liam Gallagher de AB daveren. Persoonlijk blijf ik eerder op de achtergrond wanneer er met bier en mensen gegooid wordt, maar die avond liet ik mij voor één keer volledig meeslepen. Samen met de generatie die wel opgroeide met Oasis, genoot ik van de oude en nieuwe meezingers. Jammer dat zijn terugkeer naar België in 2019 werd afgelast.

3. Jorja Smith in de AB

Een jong meisje uit Londen dat een prachtige stem heeft en daar gracieus mee over podia paradeert. Jorja Smith lijkt de reïncarnatie van Amy Winehouse wel. Met een vleugje grime erbij en samenwerkingen met Drake windt ze iedereen rond haar vinger. Wat minder goed lukte op Rock Werchter, ging des te beter in een uitverkochte AB. Een nieuwe parel van over het kanaal.

2. Harry Styles in het Sportpaleis

Omringd door naar puberzweet stinkende 15-jarigen compleet losgaan op de muziek van Harry Styles, dat was een van mijn mooiste avonden in 2018. Tussen de smartphones door kon ik vanop de tiende rij een glimp opvangen van de knapste popster die op deze aardbol rondloopt. Mijn privé-begroeting had ik afgelopen zomer al gehad in Duinkerke, dus ik was tevreden met een korte knik en een dijk van een show die 80 minuten duurde. Geen steek liet hij vallen en de vrouw achter de drums maakte het volledig af. Waarom ik als 25-jarige vroeger nooit fan was van One Direction maar sinds 2017 compleet gek ben van Harry Styles, lees je hier.

1. Bon Iver in Vorst Nationaal

Ik moet muziekfans niet vertellen waarom Bon Iver op één staat in mijn top tien. De Amerikaan is een uiterst zeldzame verschijning in België. Hij stelde zijn concert uit en ongelukkigen waren bereid een lever af te staan voor een ticket. Met dank aan de NMBS, misten die langverwachte avond de intro en moesten we ons zetelen maar van zodra we konden inpikken, was al die miserie vergeten. Als tranen een maatstaf waren, liep dit concert over van kwaliteit.

Haalden de lijst niet:

Tot mijn grote spijt was het optreden van The Killers in het Sportpaleis geen plek in de top 10 waard. Hoewel ik er zo lang naar uitkeek, loste ze én op de weide van Werchter én in de Antwerpse arena mijn verwachtingen niet in. Haalden het ook niet: Glints, de Belgische rapper zag ik in 2018 vier keer aan het werk op festivals en in grote en kleine zalen. Maar geen enkele keer heeft hij zijn optreden uit 2017 kunnen overtreffen. Vallen ook naast het podium: de draken met extra veel vuur en randanimatie van Imagine Dragons in het Sportpaleis en feel good-man Sam Smith in diezelfde zaal.

Zijn nog wel een eervolle vermelding waard: Rex Orange County in de AB Club, George FitzGerald in de AB Club, Jeremy Loops in Madeleine, Mabel in de Botanique, Flohio in de AB Club, Oh Wonder in het OLT, Blossoms in Kavka.

Laten we klinken op een 2019 met weer wat meer muziek en minstens even straffe concerten!

Advertenties

Waarom wielrennen?

Omdat het snel is.
en soms traag.

Omdat het spannend is
maar ook übersaai.

Omdat er veel volk meedoet
en de Belgen altijd de beste zijn.

Omdat we meeleven
zonder de pijn.

Omdat het simpel is
en toch ingewikkeld.

Omdat het een circus is
met echte beesten.

Omdat het in de zetel hangen is
een hele middag lang.

Omdat er helden meedoen
die ook weleens vallen.

Omdat iedereen het kan
en overal.

Omdat ze op één minuut voorbijrazen
maar hun geluid nog uren nazindert.

Gewoon,
omdat het koers is.