Dear Drake, how dare you?

Beste Drake,

Nooit gedacht dat ik dit ging zeggen, maar wat een goeie muziek maak jij!

Nee ik heb niet onder een steen geleefd.

Ik zat vastgeroest tussen snaren en drumvellen, tussen lijstjes als de Afrekening en fangirlen over Belgische bands waarvan ik de naam nu niet meer weet. Rap, hiphop, dat deed bij mij maar één belletje rinkelen: Brahim. Of nee, twee: Kaye Styles, die uiteindelijk de switch maakte van podium naar penitentiaire inrichting. Het vooroordeel van badboi-rappers hield me weg van R&B en blingbling beats.

Drugs, drank en nul respect voor vrouwen. Dan toch liever een indie-zanger in een ongezond skinny jeans die met een tamboerijn staat te kwelen hoeveel hij van zijn vriendin houdt.

Maar damn Drake, jij bent wel heel subtiel mijn koptelefoon ingeslopen de afgelopen jaren. En met jou een heel genre.

Eerst terughoudend in 2013 met “Hold On, We’re Going Home”, af en toe op de ‘foute’ radiozender. Tijdens de zomer van 2015 lachte ik met je moves in “Hotline Bling”. Een jaar later werd “One Dance” in mijn oor geduwd via reclamespots en tv-programma’s. “Too Good” was te goed om het niet op te zoeken na een avondje uitgaan. Tijdens het opruimen, betrap ik mezelf. Ik begin uit het niets te rappen:

Cause ever since I left the city, you
Started wearing less and goin’ out more
Glasses of champagne out on the dance floor
Hangin’ with some girls I’ve never seen before
– Een vlaag van guilty pleasures, denk ik.

Tot jij je passievrucht de wereld in stuurt. Zachte steeldrums, een warm briesje aan synths en dan die zeurende stem. Heerlijk. Mijn vooroordelen over rapmuziek zweven zo mijn hersenpan uit. En guess what?

Ik leer grime kennen, niet de schmink, het genre, de Britse grimmige rap.

What’s happening? Denkt mijn puberale reputatie. It’s over. Rappers zijn de nieuwe rocksterren. De zomer is nog maar net begonnen of daar ben je weer. “Signs” debuteer je op een Louis Vuitton show tijdens Paris Fashion Week. Decadentie die ik beter kan appreciëren dan je eigen vriendin in elkaar slaan. Yes, I’m looking at you, Brown.

Lente 2018, ik loop mijn laatste lange training voor de 10 miles. Jouw “God’s Plan” het eerste halfuur on repeat gevolgd door nummers van Skepta, The Weeknd, J Hus, Stormzy en King Kendrick. En uitblazen, dat doe ik met Frank Ocean. Dit is geen fake love. Soms sta ik er nog versteld van: Wie ben ik? Wat heb ik met mijn muzieksmaak gedaan? Maar dan zet ik gewoon jouw nieuwste single op. ‘How can I explain myself’, zingt Lauryn Hill en bam, jij knalt er gewoon een bom van een beat onder.

Ik heb misschien een aantal albumtracks overgeslagen, maar aan het tempo dat jij hits uitbrengt wil ik mijn oren vooral zegenen met de good vibes die ik al ken. Desalniettemin staan mijn oren nu open voor elke nieuwe track die nog in de pipeline zit.

Drake, how dare you? I was a fan of guitars, but now I can’t stop listening to bars.

Groetjes,
Emma

PS: Started from the bottom, maar nu zit je in zowat al mijn playlists, petje af! Hier de lijst met de songs die ik het liefst luister.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s