Francis & The Lights: zweten van geluk

Francis & The Lights doet misschien niet meteen een belletje rinkelen. De Amerikaanse zanger werkte nochtans samen met de muziekgroten der aarde. Francis schreef producties voor Drake, Frank Ocean en Chance The Rapper. In 2016 kreeg hij ook de steun van zijn beste vriend Justin Vernon (Bon Iver) en niemand minder dan Kanye West. Na vier EPs en een clip met een dansende Bon Iver bracht Francis Farwell Starlite in september zijn debuutalbum “Farewell Starlite” uit. Ja, dat is zijn echte naam. Verder weten we niet veel over de mysterieuze man. Hij houdt de pers bewust op afstand: “In interviews is de artiest machteloos. Ik probeer alles zoveel mogelijk onder controle te houden.” In de knusse Witloofbar zagen we gisteren gelukkig geen arrogante egocentrist, wel een hyperkineet die met een brede glimlach zijn eerste Belgische show gaf.

Op het podium staan twee kleine keyboards en een laptop. Wanneer Francis teken doet naar de DJ achter hem, drukt die op play en start de avond. Een solo-act dus? Nee, Francis & The Lights is een band, maar niet een zoals Nick Cave & The Bad Seeds of Kool & The Gang. The Lights verwijzen naar de podiumverlichting en iedereen die betrokken is, mag zich een lid noemen, de toeschouwer incluis.
Met wat verlegenheid betreedt de rare snuiter zijn spotlight. Nog niet iedereen heeft meteen door dat Francis achter zijn keyboard plaatsneemt. Trillende handen zweven boven de toetsen terwijl hij de maat tikt met zijn opvallende Nike-sneakers. De avond start met ‘See Her Out’ inclusief typische Francis-falsetto’s. We houden onze adem in, want kan hij dat wel zonder autotune? Op de plaat is het moeilijk te onderscheiden wanneer de effectjes hun werk doen en wanneer we de pure Francis horen. Op het podium grijpt de Amerikaan daarentegen maar enkele keren naar de vervormde microfoon. Zijn stem kan zonder hulp twee octaven hoger springen en foutloos blijven klinken. Francis heeft die snufjes niet nodig. Met een brede glimlach, in sportoutfit en met een warrige bos krullen bouwt hij in z’n eentje een feestje voor de amper honderd toeschouwers in Brussel.

Ongelimiteerde energievoorraad
Hoewel Francis Farwell Starlite een ijzersterke stem heeft, flirt hij graag met de grens tussen zingen en vertellen. De strofes van onder andere ‘I Want You to Shake’ en ‘Comeback’ vertellen dan ook afgeronde verhaaltjes die hij oh zo graag wil overbrengen zonder te expliciet te moeten zingen. De komiek in hem komt naar boven bij ‘Comeback’: “You would’ve loved the way the place looked.” Wijzend naar de bunker van de Botanique houdt Francis toon en tovert een lach op ieders gezicht. Met z’n handen doet hij elk piano-deuntje na en shaket er op los.

“Can I dance?” vraagt Francis tijdens de laatste strofe van ‘Like A Dream.’ Met onze toestemming huppelt hij van het podium, achter het podium door, terug de zaal in, naar de achterkant van de zaal om tenslotte hijgend het volgende nummer te starten. Een uitslover of gewoon iemand die niet wil blijven stilstaan? Met titels als ‘I Want You To Shake’ en ‘Can I Have This Dance’ “No question mark” kan hij ook niet anders, evenmin zijn publiek. De energieke performer danst van de ene naar de andere kant van het podium en werkt zich zodanig in het zweet dat de druppels van zijn gezicht vliegen. Het hoeven niet altijd excentrieke danspassen te zijn. Bij “Running Man” toont Francis zijn beste looppas ter plaatse. Badend in het zweet probeert hij tijdens het zingen zijn sweater uit te trekken. Niet slim om dan ook nog eens per ongeluk de microstaander naar beneden te duwen. Uitgeput gaat hij er even bij zitten. “I’m so happy.”

Zweetdruppels? Of tranen?
De avond is niet een en al vrolijkheid. Starlite trakteert ons onder andere op ‘City’s Gone’, een lied over de vergankelijkheid van de stad. Ook krijgen we zijn grootste liefde en nieuwkomer ‘One In a Million’ te horen, een ballad die hij vanavond voor de tweede “en misschien ook laatste keer speelt.” Zijn muzikale hopeloze liefdesverklaringen komen perfect tot hun recht in de donkere setting van de Witloofbar. Terwijl het zweet van zijn kin druipt, weet je niet of hij nu aan het lachen of huilen is. Naast dansen en emotionele ballads zingen, maakte Francis ook plaats voor zijn beroemdste fans. Een medley met nummers die hij schreef voor Frank Ocean, Chance The Rapper en Drake wordt snel afgerateld om toch maar de ongelovigen in de zaal te overtuigen van zijn kunnen.

Meneer Starlite mag dan volledig in het zwart gehuld zijn, zijn glimlach valt niet te negeren. Met ‘It’s Alright To Cry’ stuurt Francis golven van geluk en schouderklopjes de zaal in. “It’s alright to cry, it might make you feel better babe.” Hij breidt er een Afrikaanse gospel-einde aan dat iedereen doet meeklappen en wiegen. Francis bedankt ons voor de komst, dat hij het echt meent en gelukkig is. “5, 4, 3, 2” tellen we met hem af en de intro van ‘Friends’ begint. De eerste strofe van zijn grootste hit (feat. Bon Iver) wordt gezongen door Justin Vernon en de zaal. Francis neemt die kans om voor een laatste keer het podium te bewandelen. Wie niet op de hoogte is van zijn fenomenale wandelpas, neem zeker een kijkje hieronder. Wanneer het refrein losbarst, spotten we een aantal fanboys op de eerste rij die de choreografie van de videoclip hebben ingestudeerd. Francis springt het publiek in en danst zich een weg tussen de massa.

#francisandthelights #friends

A post shared by Thomas Heylen – Belgium (@thomasheylen) on

Zweetdruppels achtergelaten op zijn Belgische fans, stapt Starlite terug achter zijn keyboardjes om ‘Thank You’ te zingen. Een lied dat hij voor zijn BFF Bon Iver speelde en hem daarmee aan het huilen bracht. “Deze man, ik heb er niet genoeg woorden voor. Opgenomen hier in mijn huiskamer. Ik heb geweend. Ik hou van je Fran.” tweette Bon Iver nadien. Een huilbui kwam er niet aan te pas. Daar was kleine Fran te gelukkig voor. Als een kleuter die na een verjaardagsfeestje met iets te veel suiker in zijn bloed terug thuis komt en al zijn avonturen in geuren en kleuren wilt vertellen, zo stuurde Francis samen met zijn Lights energiegolven van geluk de Botanique in gisteren.

Setlist: See Her Out / The Top / I Want You To Shake / Comeback / May I Have This Dance / Like a Dream / My City’s Gone / Medley van covers (Drake Karaoke / Frank Ocean Close To You / Chance The Rapper Summer Friends) / One In a Million / Running Man/Gospel OP1 / It’s Alright To Cry / Friends / Thank You

Deze recensie verscheen eerder op dansendeberen.be

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s