Bastille: boyband zonder babyface

Bastille bracht vorige week eindelijk een tweede album uit. Drie jaar na de debuutplaat Bad Blood trekken ze de lijn van oh-oh-oh’s, poprock en samples door op Wild World.

Bad ballads maar heerlijke refreinen
Het album opent met de single Good Grief voorafgegaan door een sample uit een eighties film. Zulke geluidsfragmenten waren we al gewoon van de band en storen niet op Wild World. Uit een interview weten we dat die eerste zin als een verontschuldiging voor het lang wachten op nieuw materiaal fungeert. “So, what would you little maniacs like to do first?” Dat Bastille nog steeds aanstekelijke refreins kan maken is onder andere te horen in The Currents, Good Grief, Send Them Off! en Snakes.. Hun ballads moeten jammer genoeg onderdoen voor de up-tempo nummers. An Act of Kindness, Four Walls en Oil On Water zijn zeer eentonig en repetitief. Dat laatste lied gebruikte Bastille tijdens hun soundcheck. Net zoals Blame, een nooit eerder uitgebracht live-nummer is er dus sprake van recyclage op de nieuwe plaat. Onvermijdelijk wanneer je als band kiest voor veel optreden en weinig opnemen. Naast de saaie ballads vinden we op Wild World ook geslaagde versies. Warmth is iets meer upbeat en klinkt als een geavanceerd One Direction-lied, al kan Dan Smith beter zingen dan die koorknaapjes. Meermaals trekt hij zijn hele register open en horen we de falsetstem (Glory, Shame).

Meer gitaren, minder trommels.
Bastille is een groep die niet in één genre past. RnB, pop en rock zijn hun drie basisingrediënten. De elektrische gitaren zijn op Wild World in de meerderheid. Power klinkt veel vettiger dan de afgelikte Bastillenummers die we kenden, net zoals oude bekende Blame. Two Evils, de eerste gitaarballad op Wild World, is het meest verrassende nummer op de tweede worp. Ook in Winter Of Our Youth, een visueel en herkenbare lied over vergankelijkheid, horen we de gitaar duidelijk. Niet alleen de gitaar doet zijn intrede ook de trompet en violen. Send Them Off is van de hoogste kwaliteit: opbouwend in de strofes en explosief in een orchestraal refrein. Lethargy en Snakes behouden dat niveau maar kregen een duidelijker Bastille-jasje: minder gitaren en meer piano & trommels. Fake it gaat nog iets verder en steunt volledig op synthesizers en drumcomputers. Naast Winter Of Our Youth is Campus een van de meest verhalende nummers op de plaat. Het is duidelijk dat Wild World over het hier en nu gaat en niet meer over mythologische verhalen, historische feiten (Pompeii) of figuren als Icarus. De tweede langspeler sluit af met The Anchor een sterk nummer met grandioze drums en achtergrondkoortjes.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s