Favorieten maart

Op het einde van de maand blik ik even terug met mijn favoriete gebeurtenissen, items, series, boeken, gerechten, apps en meer van de afgelopen 30 dagen. Deze maand duurde iets langer, daarom een iets langere post dan gewoonlijk: Maart!

 


My beautiful Broken Brain: Deze maand heb ik ook weer een Netflix-aanrader voor jullie.
Het is een documentaire over een documentairemaakster (wow) die op een willekeurige ochtend een beroerte kreeg. Lotje Sodderland wil deze kans niet laten liggen en filmt vanaf minuut 1 haar revalidatieproces. Ik ben een student taal- en letterkunde en had natuurlijk al gehoord van verschillende soorten afasieën (aandoeningen waarbij het spraakcentrum of leescentrum is aangetast in de hersenen) en was zeer geboeid door de documentaire. Bovendien zit een familielid van mij in een gelijkaardige situatie en was het leerrijk te kunnen horen van iemand anders hoe zij het beleeft, op een veel jongere leeftijd weliswaar. De documentaire legt op een chronologische en zeer duidelijke manier uit wat Lotje zelf meemaakt en ziet in haar hoofd. De doktersgesprekken en het verblijf in een gesloten revalidatiecentrum werden ook vastgelegd en waren eveneens heel interessant. Na deze docu wilde ik vooral rechtstaan en mijn eigen brein een staande ovatie geven. Het is ongelofelijk om te zien hoe goed onze hersenen in elkaar steken en hoeveel ze kunnen in vergelijking met hun massa. Geen hersenen, geen leven, lijkt het wel. We proberen soms zoveel dingen tegelijk, zonder te beseffen dat die bovenkamer het wel allemaal moet kunnen regelen. Als je na deze documentaire nog meer wil leren over hersenletsels, kan je ook kijken naar Crash Reel, de documentaire over topsnowboarder Kevin Pearce die plotst crasht en terug van nul moet beginnen. (deze docu was trouwens in combinatie met mijn Shin Splints, zie hieronder, de inspiratie voor een van mijn vorige posts)

best-twitter-funny-birdTwitter: Het is een wonderlijk sociaal medium, eigenlijk het enige sociaal medium waar ik nog redelijk actief op ben. Facebook gebruik ik nu enkel als event-planner en theehuis en instagram om foto’s te delen. De echte showerthoughts en onzin komen op twitter. Het is natuurlijk al veel langer mijn favoriet medium maar deze maand vielen me toch een paar dingen op. Ten eerste het gevoel van verbondenheid. The 1975 lanceerde hun album vorige maand en toen het ongeveer een week uit was, werd er een “Listening party” georganiseerd. Iedereen over de hele wereld zat klaar om tegelijk op play te duwen en het album in één trek door te luisteren. Terwijl kon je al je liefde (of gal) spuwen op de haghtag #The1975ListeningParty Alle fans zaten alleen achter hun computer of gsm, maar waren op  een of andere manier ook verbonden. Ook heb ik de voorbije maand (zoals elke maand) vaak gezeurd en geklaagd op twitter. Het mooie hieraan is dat sommige bedrijven het meteen oppikken. Zo stuurde ik onlangs een foto door van beschimmelde aardbeien die ik diezelfde dag nog bij Albert Heijn kocht en kreeg een tweet dat ik er gratis nieuwe mocht gaan halen. Hetzelfde geldt voor de NMBS. Zeker na de aanslagen in Brussel en Zaventem was het moeilijk om te weten welke treinen nog wel en niet reden. Je kan op hun account al de storingen in real time volgen en ze beantwoorden binnen de 5 minuten je vraag.  Sommige bedrijven hebben nog wat werk aan hun online aanwezigheid, ze zitten wel op Facebook, maar niet op twitter. Een gemiste kans want daar bereik je de klant het snelst!


Ticketswap.be: Ken je dat gevoel? Je wilt dolgraag naar een concert, maar je vindt 35 euro toch een beetje over the top om aan die artiest te geven? No worries, want daar is Ticketswap.be! Natuurlijk is dat niet het motto van de site, wel dat je er “legaal” en op een veilige manier je e-concert-ticket kan verkopen. Hoe het werkt? Je logt in en zet je e-ticket te koop aan maximum 120% van de originele prijs. Je kan een PDF-bestand van je ticket uploaden dat onmiddellijk naar de koper gestuurd wordt zodra hij/zij via overschrijving, visa of online banking heeft betaald. Ticketswap neemt 5% van de kostprijs als service kosten en de verkoper krijgt dus 95% van zijn vraagprijs op zijn rekeningnummer gestort de dag na de verkoop. Deze dienst is niet risico-vrij, het is niet omdat een verkoper zijn PDF op de site heeft gezet, dat hij deze niet meer kan gebruiken de avond van het concert. Maar dat komt volgens de site “amper voor.”
Waarom ben ik er fan van? Niet om tickets te verkopen, wel om er tegen bodemprijzen te kunnen kopen. Wanneer een event toch niet uitverkocht geraakt en er nog mensen van hun ticket af willen geraken, zetten ze het op ticketswap tegen een lagere prijs dan het origineel. “Beter 10 euro dan er mee blijven zitten en niks terugkrijgen.” Zo kon je enkele weken geleden nog naar The 1975 of James Bay voor €15 ipv €35.

 

bannerRunners’ Lab: Jullie weten het al, ik loop af en toe en hoewel ik dit al zo’n vier jaar doe, was ik nog nooit echt meer dan 5 kilometer gaan lopen. Tot in januari, toen ik besloot om voor de 10 te gaan. Spoiler alert: ze is nog steeds niet bereikt, maar het nieuwe doel (1 mei) wordt hopelijk behaald. Toen ik verder begon te lopen, merkte ik dat ik ontzettend veel pijn kreeg in mijn knieën tot op het punt dat ik de volgende dag gewoon niet meer kon gaan. Ik nam me voor niet te snel aan de consumptiemaatschappij toe te geven en spierversterkende oefeningen te doen in plaats van nieuwe schoenen te kopen. Die oefeningen hielpen behoorlijk, de pijn werd minder maar zakte jammer genoeg naar mijn schenen. De befaamde Runner’s knee werden Shin Splints oftewel Medial Tibial Stress Syndrome en werd veroorzaakt door te snel te veel willen bereiken in combinatie met een foute spierverhouding in de beide kuiten. Ik begon met een week rust, intapen, verkoelen en oefeningen. Na die week begon ik terug te lopen en deed het nog steeds (minder) pijn. Ik besefte dat de trage aanpak niet hielp en ik wel degelijk betere schoenen nodig had. Op naar Runner’s Lab, waar ze mij ontzettend goed geholpen hebben. Ik mocht een test doen met mijn oude schoenen, waarop te zien was dat ze eigenlijk niet veel ondersteuning boden. Daarna moest ik op blote voeten lopen en kreeg ik drie paar schoenen voor mijn neus om uit te testen. De bedragen gingen van 120 tot 150 euro en de kleuren en modellen deden me even hard schrikken. Het was een van die drie kiezen of blijven hangen op de magere 5 kilometer. Dus koos ik de Brooks Ravenna 7 en nu loop ik pijnloos naar de 10 kilometergrens.

POPCORN! Het is nu ook wetenschappelijk bewezen: popcorn bevat minder vet en calorieën dan chips. Nog een reden nodig om het als nieuwe tv-snack in huis te nemen? Het geeft een echt cinema-gevoel én het duurt maar 2 minuten om te maken! Je kan voorgepopte popcorn kopen in de supermarkt, maar die smaakt meestal gewoon naar piepschuim. Ik opteer liever voor de papieren zakken die je in de microgolfoven moet opwarmen. Wel opletten als er meer dan 2 seconden zijn verstreken tussen 2 pops, moet je hem onmiddellijk stop zetten, anders brandt de helft van je popcorn aan! Met zo’n opwarm-popcorn krijg je nooit het perfecte resultaat natuurlijk, er zullen altijd die koppige maïskorrels overblijven die niet willen poppen. een handig trucje om die er op voorhand uit te vissen vind je in het filmpje hierboven. Je kan natuurlijk ook all the way bio- en ecologisch gaan en je eigen popcorn maken met authentieke maïskorrels en boter. Maar zo lang duurt de reclame meestal niet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s