Jani gaat… de woonkamer ontroeren op maandagavond

In Jani gaat… hangt Jani Kazaltzis elke week zijn kostuum even in de kast en ruilt catwalks en slecht geklede Vlamingen in voor avontuur om zo zijn grenzen te verleggen. Deze week ging hij naar het leger.

We zien Jani Kazaltzis van de trein in een legervoertuig stappen richting paracommando-trainingscentrum. Meteen komt de Zo Man Zo Vrouw-beroepsmisvorming in hem naar boven: welk stofje is dat? Vraagt hij aan zijn chauffeur in camouflageoutfit. Toen was het nog lachen. Zodra Jani heeft kennisgemaakt met zijn oversten krijgt hij zijn gerief en moet hij een tent opzetten. Een van zijn collega’s zei op het einde van de aflevering: Hij is echt zo, het is geen typetje! Dat valt maar moeilijk te geloven wanneer de ene na de andere Oh My God volgt. Het scoutsgaande deel van de kijkers lacht zich een deuk. Ja Jani, slapen in een tent is hard en zo’n “matje” ook, maar je blijft wel droog op die paletten! En de truc met de broek in de slaapzak kennen we ook allemaal. Het is leuk om te lachen met Jani, maar wanneer hij, met een niet al te verre achterstand, standhoudt tijdens het hindernissenparcours, valt onze mond open. Jani kan ook anders zijn, hij kan doorzetten en zijn kostuum even in de kast laten hangen om zich te bewijzen tegenover de rest. Wanneer hij close combat moet oefenen gaat hij tot het uiterste, hij pruttelt niet tegen en is zeker niet als laatste uit zijn tent de volgende ochtend om 6u. Misschien daarom dat zijn tentgenoten hem aanvaarden, hij wilt zo graag een van hen zijn en dat siert hem. De apotheose van de aflevering bestaat uit het afdalen van de Tarzan, een 30m hoge rots. Jani met hoogtevrees heeft zijn Oh My Gods even voor zich gehouden en vermant zich. Tot hij terug beneden staat. Ondanks de souplesse en de vlotheid van de afdaling, blokkeert hij op de begane grond door stress en angst. Gelukkig zit de proef er al op en heeft hij zijn missie volbracht. Wat die missie juist was, werd in het begin niet duidelijk meegegeven. Hoewel dat niet stoorde, zorgde het heel af en toe voor een beetje verwarring. Net zoals sommige voice-overs, die in tegenstelling tot wanneer Jani van zijn tak maakt, niet altijd even verstaanbaar zijn. De muziekkeuze zit alvast goed: op de tonen van I’m a Survivor een groep paracommando’s zien marcheren, waarin er een met een roze muts tussenloopt, kan slechter.
We kregen in Jani gaat… deze week een unieke blik in het leven van de paracommando’s. Zij hadden, net als ons, vooroordelen over Jani “Ik dacht dat het een echte homo was” maar zetten die graag opzij: “Als we iedereen gaan bevooroordelen op uiterlijk, geaardheid of godsdienst, gaan we niet ver komen denk ik.” zegt een jongen die zijn geweer, oftewel “zijn vriendin” aan het oppoetsen is. Die onvoorwaardelijke kameraadschap zagen we ook toen er meteen drie man klaar stond om Jani bij te staan met zijn kledij. De ontroerende noot kwam uit onverwachte hoek. Het programma kon ons niet zoals bij De Mol tot op het puntje van de zetel brengen, maar deed ons wel lachen en hier en daar even slikken. De maandagavond staat vanaf nu garant voor amusante tv zonder al te veel nadenken en met steevast een ontroerende noot. We kijken al uit naar volgende week!

Jani gaat… vanaf 4 april elke maandagavond om 20u35 op VIER (ook online te herbekijken)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s