Ongehoord: The Japanese House

In de reeks Ongehoord probeer ik lezers nieuwe muziek bij te brengen die volgens mij ongehoord is. Ongehoord goed, boeiend maar ook letterlijk ongehoord door het grote publiek. Heb je zelf nog ongehoorde muziek die je absoluut wil laten horen? Laat het gerust weten! Deze week: The Japanese House.

Ze staat vanavond in Vorst Nationaal als voorprogramma van The 1975: Amber Bain, 21jaar uit Londen. Toen ze nog geen 11 was zat ze al in een bandje en legde haar toekomstplannen vast. Jaren later kreeg Matty Healy van The 1975 via een gemeenschappelijke vriendin haar werk in handen. Deze gaf het door aan toekomstig manager en eigenaar van platenmaatschappij Dirty Hit Jamie Oborne. Het label huist onder andere The 1975 en Wolf Alice. De invloed van Matty en mede-bandlid George Daniel zijn duidelijk te horen op de twee EPs die The Japanese house vorig jaar uitbracht. Amber schreef alles zelf, maar haar twee collega’s gingen bij sommige nummers langs met een The 1975-stempel.

Haar muziek gelijkt sterk op het meer experimentele werk van deze laatste groep. Het heeft enorm veel lagen, klinkt vol en wazig. Je zou The Japanese House een elektronischere Bon Iver kunnen noemen met invloeden van The Beach Boys. De harmonieuze stemmen in verschillende lagen vullen direct het hoofd van de luisteraar en doen je ver weg dromen. Toen ze voor het eerst muziek uitbracht, wilde ze liefst zo anoniem mogelijk blijven. De muziek moet voor zich spreken. Is het een man, een vrouw of toch een volledige band? The Japanese House werd uit de anonimiteit gehaald door Zane Lowe die haar single „Still” als zijn allerlaatste Hottest Record draaide in maart 2015. Het mysterie rond The Japanese House is ondertussen bijna volledig verdwenen. Waar Amber ook zelf blij om is:  I didn’t want the mystery to become bigger than the music. De naam van haar project komt trouwens van haar reis naar Devon waar ze verbleven in The Japanese House. De reis bleef bij haar hangen omdat ze er aanbeden werd door haar buurmeisje, die er steevast van overtuigd was dat Amber eigenlijk Danny was. Het is duidelijk dat Bain graag met genderrollen speelt, wat de muziekwereld alleen maar ten goede kan komen.

 


Ik heb voor het eerst gehoord van The Japanese House (hoe kan het ook anders) via The 1975. Ik was er vanaf moment 1 bij toen zij doorbraken en was er dankzij hen ook bij toen The Japanese House furore maakte. Ik heb ze nog niet op een radiozender in België gehoord, maar de spotifycijfers liegen niet om haar populariteit. Het is de perfecte muziek om bij te studeren, thesissen te schrijven of weg te dromen voor het slapengaan. Zelf omschrijft ze het als: a sad little puppy listening to Beyoncé to cheer itself up.

Zoals gezegd kan je The Japanese House vanavond in Vorst gaan bewonderen, kaarten zijn nog steeds te koop en je krijgt er gratis  The 1975 bij. Die combinatie houdt ze vol gedurende haar hele europese tour en ook die in de VS in mei. Daarna staan er al enkele festivals op het programma waaronder ook  het Nederlandse Best Kept Secret Festival in Hilvarenbeek. Het is nog dromen over een volledig album, maar er zijn al wel twee EPs te koop. Voorlopig wilt Bain zich vooral toespitsen op het live-aspect van haar muziek.

The Japanese House is terug te vinden op hun Facebook, twitter, instagram, soundcloud, spotify en iTunes

Advertenties

Een gedachte over “Ongehoord: The Japanese House

  1. Pingback: The 1975 rooskleurig in Vorst. | Quatsch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s