Vijf jaar zonder The White Stripes

The White Stripes do not belong to Meg and Jack anymore. The White Stripes belong to you now and you can do with it whatever you want. The beauty of art and music is that it can last forever if people want it to. Thank you for sharing this experience. Your involvement will never be lost on us and we are truly grateful.

Sincerely,
Meg and Jack White
The White Stripes

Vandaag, dinsdag 2 februari 2016, is het exact 5 jaar geleden dat Jack en Meg White The White Stripes aan de wereld overlieten. Daarom vond ik het niet minder dan gepast om een blogpost aan deze geweldige band te wijden.
Ik hoorde voor het eerst van het Amerikaans duo toen mijn daddy-cool in de auto het nummer “Conquest” loeihard zette. Mijn zus en ik schreeuwden dat we hoofdpijn kregen. Stiekem stemde ik hen toch in de Afrekening toen we thuiskwamen. Ik was 14 en fan van een groep die ik nooit live zou zien.
Toen in 2011 het doek viel over The White Stripes vond ik het vooral jammer dat ik die bucket-list-band van mijn lijst moest schrappen. Gelukkig kwam Jack met een soloplaat en kon ik hem aan het werk zien op Werchter. Toch mogen The White Stripes met hun 13 jaar lange carrière nooit vergeten worden. Waarom?

1.”The White Stripes are simultaneously the most fake and most real band in the world.”

Toen ze in 1999 hun eerste plaat uitbrachten, traden The White Stripes als broer en zus op in rood en wit, Meg had steevast twee staartjes in haar haar en de drums werden versierd met peppermint-patroon. In een interview vertelt Jack ons dat deze gimmick deel uitmaakte van de bands tweestrijd tussen echt en fake zijn. Hij vind dat mensen bereid moeten zijn om eerst te luisteren alvorens te beoordelen. “Wie voorbij onze „peppermint and pigtails” kan kijken, kan luisteren naar de echte rauwe blues die in onze muziek zit, verdient ons respect.”

2. Fell in love with a girl.

Bij de release van deze single vroeg de band aan LEGO of ze hun blokjes bij de plaat mochten steken. LEGO wees het voorstel af: “ons doelpubliek is niet ouder dan 12.” Toen de video populair werd krabbelde de Deense speelgoedgigant terug, Jack White kwam niet meer terug op zijn voorstel. Kans verkeken, LEGO.

3. Under Great White Northern Lights: The One Note Show

Toen ik op zoek was naar muziek van The Dead Weather (een andere groep van Jack White) vond ik een live-DVD/CD van The White Stripes die mij een totaal ander beeld van Meg & Jack gaf. De documentaire toont hoe The White Stripes heel Canada doorreizen, verschillende mensen en culturen ontmoeten. Naast de gewone shows gaven ze ook enkele secret shows. Waarvan de locatie enkele uren op voorhand werd aangekondigd op hun website. Een gratis show, niet langer dan 1 noot doorheen heel Canada. Na de laatste “one note show” konden ze officieel zeggen dat ze in elke provincie van Canada hadden gespeeld.

4. Doedelzakken en The White Stripes, de perfecte combinatie!

Op diezelfde DVD zien we ook het respect dat Jack en Meg hebben voor de culturen in Canada. Ze gaan onder andere langs bij de inheemse indianen en doen een tour van de citadel in Halifax. Elke show in Canada werd afgesloten door de vlag van de Provincie te wapperen en in Nova Scotia begon de show met een doedelzakconcert. Jack droeg tijdens een show in Halifax zelfs een kilt!

5. WOOOH-OH-OH-OH-OOOOOOHOOOOO!

The White Stripes hebben op vrij korte tijd een hele resem hits uitgebracht. Het nummer dat tot de dag van vandaag in elk voetbalstadion, op elk feestje wordt meegebruld is natuurlijk Seven Nation Army. Laten we hopen dat het nummer nog eens dertien jaar meegaat.

6. The White Stripes in yellow.

Een ander nummer dat tot bij het grote publiek is geraakt is „Hardest Button To Button” mede dankzij The Simpsons.

7. Broer en zus? Man en vrouw?

Hun liveshows worden vooral gedragen door Jack. Toch zorgde Meg altijd voor chemie tussen hen. Sinds het begin van de band verwees Jack naar Meg als “my big sister” Het mysterie rond het duo werd interessanter toen een officiële bron kon bevestigen dat Jack en Meg gedurende enkele jaren getrouwd waren. Jack & Meg bleven echter aanhouden dat ze broer en zus zijn.

8. Niets kon hen stoppen!

The White Stripes gingen altijd door, zelfs wanneer het geluidssysteem uitviel. Onlangs nog speelde Jack White een halfuurtje extra nadat het geluidssysteem in Dublin werd afgesloten. Iets waar hij al van in het begin bekend voor stond.

9. Altijd lachen met Jack & Meg White!

Dat The White Stripes niet altijd even serieus zijn, zien we in een clip van Conan O’Briens avondshow. Ook op andere momenten weet Jack altijd humor in zijn werk te leggen. Op het podium of in zijn teksten. Het hoeft niet altijd serieus te zijn bij Meg & Jackie White!

10. White Moon.

Het einde van de documentaire Under Great White Northern Lights is een van de meest intieme momenten van The White Stripes die ik elk jaar op 2 februari toch even herbekijk. Het werd opgenomen net na een twee uur durende show ter ere van 10 jaar The White Stripes. Of ze nu broer en zus zijn, man en vrouw, de chemie is er en dat merkte ook regisseur Emmett Malloy. Hij wilde het mysterie levende houden in de documentaire. De tranen van Meg op het einde, beweert hij, zijn goede tranen: “It was the highs and lows of ten years coming out that night. They were good tears, that’s for sure.”

Voor zij die op dit moment een onbeschrijfelijke drang voelen om de documentaire in zijn volledigheid te bekijken: volg deze link. Voor betere kwaliteit zal je de DVD in je lokale platenzaak moeten zoeken.

Ik wens iedereen nog een fijne vederzetting van deze dag en laten we vooral “the most fake and most real band in the world” niet vergeten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s