Brandon kills it solo. Concertverslag Brandon Flowers 2 juni in de AB

642x999_7763236Een gewone dinsdagavond 20u en de AB geraakt stilaan gevuld. Ik zie veel mensen met een Killers-T-shirt. Frontman Brandon Flowers bracht dit weekend zijn nieuwe album uit: The Desired Effect en komt het aan ons voorstellen in Brussel. Killers-muziek met een heuse eighties-vibe.The Killers staan al jaren op mijn wishlist, het kwam er nooit van en zal er misschien nooit meer van komen maar dinsdagavond stond ik dan toch plots oog in oog met het brein, Brandon Flowers. De set begon dan ook toepasselijk met Dreams Come True, een opener die meteen de toon zet voor de rest van de avond. Dit is vakwerk. Met een stem als een klok en een band die gewend is arena’s plat te spelen, is de AB bij momenten te klein. Can’t Deny My Love en Crossfire doen mij al meteen zweten, dit belooft een swingende avond te worden. Flowers heet ons welkom en vertelt een verhaal over een pelgrimstocht, Magdalena, een nummer van de vorige plaat vult het verhaal verder aan. Bij de volgende song krijgt het publiek een opdracht. „Luister goed naar de tekst en vertel mij straks of de zanger schuldig of onschuldig is.” Wat volgt is een vreugdekreet, het eerste Killers-nummer is een feit: Jenny Was a Friend of Mine.

De zanger uit Las Vegas weet het publiek te bespelen zonder veel te moeten doen, alle ogen zijn op hem gericht of ze nu met 100.000 of 10.000 zijn. Tijdens Lonely Town wordt duidelijk dat Brandon geen dansgenen heeft, maar dat kan geen kwaad, wat met je vinger staan draaien op de woorden: „Going round and round” kan een hele zaal doen dansen. Bij Diggin’ Up the Heart gaan alle remmen los. Even uitblazen denkt Brandon, hij vraagt ons welke cover we willen: Don’t Change van INXS of Simply Irresistible van Robert Plant. Het publiek beslist dat het INXS wordt. „That’s noted” zegt hij nog, enkele seconden later klinkt een bekende melodie. Ja hoor, het is weer tijd voor een Killers-plaat: Read My Mind klinkt luid en duidelijk, het publiek is vrolijk verrast. „Okay, your cover now” en dan volgt toch nog die INXS cover. We kunnen even op adem komen tijdens Swallow It, The Way It’s Always Been en Only the Young. Maar daar is de jackpot, Brandon had nog een Killers-cover achter de hand. Ik sprong mee op Mr. Brightside, wat ik in mijn wildste tienerdromen niet had durven dromen.

Tijdens de bis-ronde toont Flowers zijn groot hart, opener van de avond Joe Pugg mag een eigen nummer ten berde brengen, If Still It Can’t Be Found. Flowers en band zingen mee met cowboy Pugg. Dit toont nog maar eens hoe groot deze man wel is. Geen doekjes erom winden nu, hij geeft eerlijk toe: „Ik heb voor het volgende nummer een sample van Bronski Beat gebruikt, luister maar” met I Can Change haalt Brandon alles uit de kast, het publiek probeert te volgen. De apotheose van de avond wordt Still Want You. En wees maar gerust, Brandon. Met of zonder Killers, I Still Want You too.

Advertenties

Een gedachte over “Brandon kills it solo. Concertverslag Brandon Flowers 2 juni in de AB

  1. Pingback: 2015: 12 maanden, 12 foto’s | Quatsch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s