Mijn gedacht over aflevering 6 van Game of Thrones

In deze blogpost wil ik graag reageren op een artikel dat ik op demorgen.be las. Het gaat om de bakken kritiek die een verkrachtingsscène in een nieuwe Game of Thrones-aflevering kreeg vorige week. De heisa begon toen een (vrouwelijke) Democratische senator van Missouri in een tweet meedeelde dat ze haar wekelijkse afspraak met de wereld van Westeros overboord gooit. De reden: een “overbodige, walgelijke en onacceptabele verkrachtingsscène”. Meteen sprong het hele medialandschap op de kar. “Game of Thrones is te ver gegaan!” “Dit past helemaal in de context van Game of Thrones!”. En nu wil ik even reageren op een quote die ik las in dat artikel op demorgen.be en die mij via andere bronnen ook al ter oren was gekomen:

“Sinds een tijdje volgen Game of Thrones-afleveringen een bekend patroon: grote delen van de aflevering gaan verloren aan de minuscule vooruitgang van verschillende plotlijnen, waarvan de meeste intens saai zijn, en die scènes worden dan gecompenseerd door wat Coole Shit toe te voegen. Dit was een aflevering die zei: ‘Sorry dat je 55 minuten hebt zitten kijken terwijl er niks gebeurt, maar hier, geniet van deze verkrachting!”

Ok, rewind naar het begin van de aflevering 6 (seizoen 5). OPGEPAST SPOILERS !
We zien Arya, een ondertussen ver-van-huis zijnde Stark die bij een griezelig mortuarium in Bravos werkt. Zij probeert er achter te komen wat er precies met de dode lichamen gebeurt en wat haar grand chef, de two-faced man met haar van plan is. De jonge Arya krijgt een paar rake zweepslagen omdat ze liegt tegen die laatste. De commentaar die een serie als Game of Thrones vaak krijgt is dat ze vrouwen vaak als het zwakke geslacht portreteert. Wat we hier zien is een zeer jonge vrouw, of ze nu lady wilt genoemd worden of niet, die op haar eentje half Westeros heeft afgereisd om de dood van haar vader te wreken. Dat noem ik nu niet echt een portret van een zwakke vrouw.
De spanning loopt niet echt hoog op in dit deel, maar saai is het ook niet. Even later zien we Tyrion die op reis is met Jorah Mormontdie en wordt onderschept door een stel slavenhandelaars. Als dit niet spannend was, dan weet ik het niet. Toen het mes op de keel van Tyrion stond, moest ik toch even mijn chipskommetje iets steviger vasthouden. Gelukkig leeft de dwerg nog.
Littlefinger Lord Baelish komt langs bij Cersei Lannister, de moeder van de koning, een achterbakse trut. In deze lange conversatie probeert Baelish zijn eigen vel te redden en dat van Sansa te verkopen. Dit is geen “minuscule vooruitgang van de plotlijnen”, tenzij je dit bekijkt in de zin van de 7 Game of Thrones-boeken. Het is belangrijk te weten dat Baelish slim is en ontzettend egocentrisch en we weten nu ook wat hij van plan is met Sansa.
De twee minuten die daarop volgen worden ingevuld door een romantische parkwandeling van een jonge Lannister en een Tayrell-knaap, dit tafereel wordt onderbroken door Jaimie Lannister en zijn schildknaap. Hij probeert zijn nichtje te overtuigen mee te gaan, maar dan komen er plots drie wraakzuchtige moordwijven die Oberyns dood willen wreken tevoorschijn. Dit was voor mij toch wel een actie-scène en maakte geen deel uit van de “55 minuten waarin er niks gebeurt”.
De laatste belangrijke scène voor de gruwelelijke verkrachtingsscène is die van het proces van Ser Loras Tyrell. Cersei toont zich hier nog maar eens van haar sterkste kant. Ja, u leest dat goed, Cersie, een vrouw dus, en sterk in een zin. Hoewel we niet allemaal die sterke vrouw weten te appreciëren.

En dan nu, de grand finale, waar ik zo hard naar uit keek. Niet op een sadistische manier, maar om mij eens goed te verafschuwen. Ik was er zo klaar voor, voor een „gruwelijke en onaanvaardbare verkrachtingsscène”. In mijn hoofd kon het niet nog erger dan Ramseys martelingen in het vorige seizoen, maar volgens de critici was het er deze keer echt wel over. We wisten allemaal dat Sansa gemarteld zou worden zodra ze Ja zou zeggen op haar huwelijk. Want Ramsey is en blijft een kleine psychopaat. Hetgeen ik chokerend vond aan deze scène was de plaats die Theon Greyjoy moest innemen. Lijdzaam toekijken. Theon is hier volgens mij nog steeds het meest zwakke personage, dat net iets meer medelijden verdient dan Sansa, die overigens “zelf kiest” om met Ramsey te trouwen. Ik heb met Theon te doen en zeker wanneer een of andere mediawatcher hem afschrijft als een zijpersonage. Het is natuurlijk wel begrijpelijk dat critici het schandalig vinden dat een vrouw verkracht wordt puur om Theon in een staat van verwarring te brengen. Maar ja, dat is nu eenmaal Ramsey zijn zieke hoofd, die jongen kan er niet aan doen. En de schrijver nog minder.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s