“The longest ride” Dat was het inderdaad.

Met lange tanden ging ik dan toch maar mee. Een romcom in een zaal vol 20-jarige singles wachtend op het ontblote bovenlijf van acteur Scott Eastwood. De film begon met een knal. Luke, een rasechte cowboy, vloog van de sterkste stier in de Amerikaanse Bullride-championships: Rango. Een jaar later gaat de film verder. Studente Sophia gaat tegen haar zin mee met een paar vriendinnen naar een Bullride-wedstrijd kijken, daar ontmoet ze Luke. Enkele superromantische dates en clichés verder redden de twee tortelduifjes plots het leven van de oude Ira Levinsson. Sophia bezoekt de man in het ziekenhuis en vrolijkt zijn laatste dagen op met het voorlezen van brieven die Ira schreef aan Ruth, zijn inmiddels overleden vrouw. Stilaan wordt duidelijk hoe hard het leven van Sophia en Luke op dat van Ira en Ruth lijkt. Het vrouwelijk schoon is geïnteresseerd in kunst en komt niet uit de US, de mannen moeten hun eigen leven opgeven om bij hun liefdes te kunnen blijven. De ene doet dat al sneller dan de andere. Terwijl we het levensverhaal van Ira leren kennen, groeien Sophia en Luke dichter naar elkaar toe maar dan moet Sophia kiezen: blijft ze bij haar waaghals van een cowboy of gaat ze voor een carrièrestart in New York?

Het enige wat mij in deze film kon boeien waren de slomo’s van het stierrijden. Al die romantische etentjes, dans- en vrijpartijen deden nogal cliché af en voor de rest was het realistische kantje ver zoek. Wat mij daarentegen niet stoorde en anderen misschien wel waren de stereotypen van the South. Ik miste nog net een echt Hill-Billy-karakter. Een pig-picking-date leek mij ook meer typisch Southern dan een take-away. Het verhaal was te simpel, te voorspelbaar en te kort door de bocht. Met maar vier personages deed het soms wat goedkoop af. Hier en daar kon er wel een bijrol af, die dan twee minuten speeltijd kreeg, maar geen inbreng had in het verhaal. Ik durf niet te zeggen dat ik mijn 8 euro in de vuilbak heb gegooid, maar had er toch graag iets minder voor betaald. Natuurlijk heb Ik wel het een en ander bijgeleerd over bullriden, maar emoties kon deze film bij mij niet losmaken.
Af en toe moet je nu eenmaal een romcom gaan kijken met vriendinnen, al is het maar om hen een plezier te doen. Of zoals Ira het zegt: “Love is sacrifice”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s