Het echte werk is begonnen!

Hej alla! (SPOILER ALERT: VEEL TEKST EN WEINIG FOTO’S)

Long time no see!
De afgelopen week is er heel veel gebeurd en ik had niet echt veel tijd over om eens even snel een blogpost te schrijven. Nu is het zondagavond, half negen en ik heb absoluut geen zin meer om die literaire tekst tegen dinsdag te lezen, dus zet ik mij maar achter mijn laptop om nog eens een woordje met jullie, Belgjes, te delen.

Wanneer ik jullie laatst sprak, was het zondagavond, de vooravond van mijn ‘grote verhuis’ richting Sparta. Maandagochtend moest ik vroeg opstaan om mijn bus naar Lund te nemen, richting mijn eerste les.
Rond tien uur stonden we met z’n allen wat nerveus van het ene op het andere been te wippen voor lokaalnummer A339. Een vriendelijke studiebegeleidster van de richting taalkunde deed de deur open heette ons welkom om kwart na tien voor een introductiemeeting.
Want hier in Lund beginnen de lessen altijd een kwartier later dan aangegeven. Dat komt omdat de Lund-enaars vroeger vertrokken doen de klok het uur sloeg en het duurt maar maximum een kwartier om van eender welk deel van de stad naar het centrum te gaan. (dit verhaal hebben we ondertussen al tien keer gehoord, en toen een vriend van Henrik ons dit voor de 11e keer probeerde uit te leggen begreep hij niet waarom we allemaal de slappe lach kregen). Het is een soort van oude traditie.

Tijdens die meeting werd er wat algemene uitleg gegeven over de faculteit, het gebouw waar we lessen zullen krijgen, de praktische kant van de  opleiding en dan was er tijd voor vragen. Na die meeting was er een pauze van 15min en daarna zou de eerste ‘delkurs’ beginnen.
Cursussen zijn hier meestal 30 studiepunten per semester en opgesplitst in 4 deelcursussen van elk 7,5 studiepunten. Als je als erasmusstudent 4 vakken van verschillende onderwerpen wil vinden, moet je dus deelcursussen gaan volgen en kan je niet een volledige cursus over bijvoorbeeld grammatica opnemen, want dan heb je niets van litteratuur gezien. Eén deelcursus duurt ongeveer 1 maand en na die maand is het tijd voor een examen en daarna de start van deelcursus 2.
Voor de cursus Zweedse grammatica waar de introductiemeeting plaatsvond die maandagochtend, neem ik delkurs 4 op. Die wordt pas als laatste gegeven en dus kon ik mijn fika wat langer rekken en al met mijn trekkersrugzak richting Sparta trekken.
Op minder dan 30seconden was de sleutel (en de persoonlijke badge) overhandigd en had ik mijn kamer gevonden!
Het is een heel ruime kamer! Al aanwezig waren: een bureau en stoel, een bed, een nachtkastje, veel en lange boekenrekken, kleerkasten, een badkamer met douche, lavabo, wc en medicijnkastje en natuurlijk een parlofoon.
Ik woon in een zogeheten ‘korridorrum‘ (gang + kamer). Op onze gang wonen nog 11 andere mensen, ieders heeft zijn eigen kamer en badkamer en de keuken wordt gedeeld door ons twaalven. In die keuken staat een tafel met zes stoelen, een grote L-zetel en tv, een aanrecht met 2 ovens, 2 sets spoelbakken, 2 sets fornuizen, een microgolfoven en dan heel veel kastjes die verdeeld worden onder de bewoners. Iedereen heeft ook zijn eigen rek in de koelkast en zijn eigen diepvriesvak. Er is ook een kookeiland met twee hoge stoelen, voor wie hip wilt ontbijten en een balkon voor wie nog cooler wil ontbijten (lees: koeler). Het servies is een verzameling van verschillende ikea-collecties doorheen de jaren. Elk semester wordt er een bijdrage geleverd van iedereen en daarmee koopt de ‘förman’ van de gang nieuwe servies dat verdwenen is gedurende het afgelopen semester. Die goude pot kronen moet ook dienen voor afwasmiddel, koffiefilters, peper en zout, afwasborstels, handdoeken enz.

Kamer gechekt en trekkersrugzak uitgeladen, huppelde ik vrolijk terug richting (bus en) kelder. Daar had ik alles gedurende het weekend overgeladen van kamer naar gang en moest ik nu alleen nog maar alles van binnen naar buiten dragen en wachten op de taxi. Over die taxi: hij was bijlange niet zo behulpzaam als de meeste zweden hier. Terwijl hij zijn koffer opendeed en wachtte tot ik alles had ingeladen zei hij: “Wow, zoveel? En jij hebt niemand die je kan helpen verhuizen? Oei”.
We weten natuurlijk allemaal, dat je als taxichauffeur enkel een rijexamen moet doorstaan. (en dat is voor sommige nog moeilijk *knipoog)
Toen ik mijn taxi deed stoppen vlak voor de deur, want ik was niet van plan om nog een kilometer te wandelen van de parking tot aan mijn ingang, laadde ik alles uit en zette het voor de eerste deur. Daar was een vriendelijke zwetende Zweed die net van de ‘gym’ kwam en mij erop wees dat er een knop was voor gehandicapten. Sesam open u! In twee keer had ik alles door de automatisch deur naar de lift verhuisd. Toen de liftdeur openging, hield een vriendelijke Zweedse de deur voor mij open en bood nog aan om te helpen, maar Zweeds als ik zelf probeerde te zijn, heb ik dat aanbod afgeslagen. Na twee keer met de lift en twee keer van lift naar kamer, stond alles op mijn bed. Ik denk dat het zo’n twee uur heeft geduurd alvorens ik volledig uitgepakt was en mijn IKEA-lijstje van broodnodige prulstukken had gemaakt. Tijd om de koelkast te vullen en te eten! Voor het slapengaan heb ik de badkamer nog eens gereinigd, zodat ik de volgende morgen niets onverwacht moest tegenkomen onder de douche.

Dinsdagochtend, ik stap onder de douche en was vergeten dat ik de avond voordien de douchekop had losgemaakt. Wassen onder een pisstraaltje dan maar. Gelukkig was er iemand in de keuken die mij (in het Zweeds) de basics van het korridor-leven wist uit te leggen zodat er al wat stress van mijn schouders viel. Zij, Liwa, vond het heel vreemd dat we in Gent iemand hadden die voor ons elke dag de keuken kuiste. Hier is er namelijk elke week iemand die keukendienst heeft. Deze persoon zorgt ervoor dat het aanrecht elke dag gekuist wordt, het afval opgeruimd wordt en op het einde van de week, moet hij/zij de vloer en de sofa stofzuigen en daarna de keukenvloer met nat doen. De “kitchengard/köksvakt” van deze week was mijn buurman, en rara, wie mag er deze zware taak op zich nemen volgende week? De deze hier!! Ik zweer het u, de keuken zal er nog nooit zo proper hebben uitgezien!! We zijn met twaalf op de gang, dus daarna heb ik een pauze van 12 weken, wat dus 3 maanden is, en ik ben hier maar zes maanden. Die twee keer dat ik eens van dienst ben zal ik mijn land proper vertegenwoordigen!! Over de nationaliteiten hier: zeven zweden, een japanees, een belg, een californische, een latviaanse en een thaise.

Maar we wijken weer af van het verhaal!

Toen ik na die heerlijke cornflakes terug op mijn kamer zat om mijn bureau wat beter te ordenen (al mijn ongesorteerde rommel had zich daar gevestigd). Klopte er iemand op de deur: Patrick, onze ombudsman. Ik had namelijk snel een mailtje gestuurd over mijn onthoofde douche en wat had hij daar bij zich? Een nieuwe douchekop! Ik had ineens de kans om nog wat prangende vragen te stellen en toen alles was uitgeklaard vertrok hij weer. Ik keek in de badkamer en LAP die werkman was met zijn vuil botinnen op mijn propere badkamervloer gaan staan! POTJANDORIE!

Om 13u was het tijd voor mijn tweede ‘les’ van de week: introductiemeeting voor de cursus Kinderlitteratuur. Uit deze cursus neem ik deel aan delkurs 1, die begon op woensdag. Nadat de praktische afspraken overlopen waren en duidelijk was welke boeken we nodig hadden, racete iedereen meteen naar de faculteitsbibliotheek voor de leesboeken. Ik moet zeggen dat ik redelijk snel was en had op het einde van de wedstrijd zo’n 40% van de boeken die ik nodig had. De faculteitsbib leent namelijk maar 5 exemplaren van elk boek uit (we zijn met 24). Er blijft wel steeds 1 exemplaar in het rek staan dat je niet mag uitlenen, maar dat je wel mag kopiëren of in de bib zelf lezen. Wat dus volgde was een half uur kopiëren en ondertussen andere manieren bedenken om aan boeken te geraken. Eén daarvan is de stadsbibliotheek: ik reserveerde zoveel mogelijk boeken van de leeslijst en spijtig genoeg is het per reservatie zo’n 50 eurocent, maar het komt mij nog steeds goedkoper uit dan al de boeken te moeten kopen.

Tegen de volgende dag moesten we al meteen 40 pagina’s informatieve tekst hebben gelezen. Met mijn fietsmand vol met boeken en een knorrende maag, reed ik dus terug richting Sparta om avond eten te maken en mijn litteratuur door te nemen tegen woensdag.

Die woensdag begon heel rustig, maar (spoiler alert) eindigde een beetje te wild.
We hadden les van 10u(15)-13u. In Gent zou die les in twee delen gesplitst zijn: 1u15 les – 15min pauze – 1u15 les. Hier is het per uur les een kwartier pauze. Zo blijven de hersenen fris genoeg en kan de koffie net lang genoeg zijn werk doen.
We begonnen met een kennismakingsronde en dan was het al tijd voor een pauze, daarna volgden nog twee uur inleidende les met daartussen een kwartier pauze. Als ik de lessen hier vergelijk met die in Gent, is de opzet ongeveer dezelfde maar het bereikte doel is totaal anders. In Gent wordt er in een les litteratuur ook gediscussieerd over een tekst maar dat gaat dat meestal zo: “Wie wilt er iets zeggen over de tekst?” VIJF MINUTEN STILTE “Ok, dan zal ik maar wat vragen stellen. Wat vonden jullie van …?” VIJF MINUTEN STILTE enz. Hier moest de leerkracht nog maar laten merken dat ze het woord aan de klasgroep gaf en er werd bijna gevochten om iets te mogen zeggen. Dit was totaal nieuw voor mij en de andere Gentse studenten. Omdat de cursus aansluit bij een vak dat we normaal in Gent moesten volgen gedurende deze periode, volgen we met z’n drieën deze cursus. Er zit ook nog een meisje uit Duitsland en een meisje uit Italië in de klasgroep.

Na die heftige les, hadden we dan ook behoefte aan een lunch op een zonnig terrasje. Want ja, deze hele week heeft de zon zich niet een keer verstopt! En daar moeten we natuurlijk ten volste van profiteren.
De rest van de namiddag ging ik in de bib zitten lezen tegen de volgende les. We moesten namelijk ons eerste kinderboek lezen tegen donderdag, een van 163 pagina’s. En die was enkel als ‘ej hemlån’ in de bib verkrijgbaar, wat zoveel wil zeggen als “niet mee naar huis nemen”. Helemaal bovenin de faculteitsbib zijn er twee ultramoderne stille leeszalen (de ‘luide’ leeszalen bevinden zich twee verdiepen lager, daar mag je met een gsm/laptop/ipod zitten, boven liever niet) daar heb ik mij twee uur neergepland.

Tegen half zes fietste ik terug richting Sparta om mijn boekentas te ruilen voor een feestneus. Twee mentor-groep-genoten waren jarig en er werd afgesproken samen te bbq’en bij Henrik. Met z’n allen bestormden we de supermarkt voor bbq-gepast-voedsel terwijl Henrik de bbq aanstak. Het weer viel heel goed mee en dus bleven er vele van ons ‘lang plakken’. Tot we nog met z’n zessen waren: Severin, Hanna, Lennart, Joseph, Henrik en mezelf. Katarina (een van de jarige) had ons uitgenodigd om op haar kot nog een laatste glaasje te drinken ter ere van haar verjaardag. Die afsluiter was de kers op de taart en toen de klok voorbij twaalf tikte was het tijd om huiswaarts te keren. De volgende dag had ik namelijk les om 9u.
En dat pikte een beetje. Met een redelijk zwaar hoofd volgde ik de bibliotheek-rondleiding om 9u en de les die daarop volgde. Daarna was het weer van hetzelfde: lezen, lezen, lezen.

Vrijdag had ik les om 8u en again: dat pikte. We hadden het over kinderboeken voor nul tot zesjarige. En de leerkracht had besloten om gewoon in een cirkel te gaan zitten en zo te discussiëren over de opgegeven litteratuur. Ja, dit is een top-ranked-university!

Vrijdagnamiddag was het weer tijd om te: lezen, lezen, lezen. En daarna had ik er genoeg van en kroop in bed op een onmenselijk vroeg uur (20u). Die twaalf uur slaap die daarop volgden hadden mij goed gedaan.

WP_20140906_002

De twee gidsen voor een belangrijk gebouw in Lund.

Zaterdag, eindelijk weekend! Ik kon voor het eerste nog eens uitslapen en dat was zalig! Ik moest zelfs geen ontbijt maken, want bij Wermlands was er die dag: GUDRUN-DAGEN. Alle ‘Novischer’ (nieuwe studenten) van de Gudrun-nations (Wermlands, Kalmar en Blekingska) werden uitgenodigd voor een Frunch (frukost + lunch) en een rondleiding doorheen Lund. Ik had mij verwacht aan een hoop Zweden en zag de kans om mijn Zweeds nog wat te oefenen, integendeel waren er weer heel veel internationals en de weinig Zweden die er wel waren, hielden zich nogal apart. Maar, de zon scheen en iedereen was blij met de superleuke (engelstalige) gidsen die vanalles en nogwat wisten te vertellen (lees: verzinnen) over de mooie gebouwen in Lund. Na die rondleiding was er de mogelijkheid om te gaan bbq’en bij Blekingska. Ik koos ervoor om naar huis te fietsen zodat ik nog een uurtje litteratuur kon doen alvorens richting het volgende feestje te vertrekken.
Om 20u was er in Henrik’s appartement (wow, er is wel veel daar te doen hé? Ja, dat is zo omdat iedereen weet waar dat is ondertussen, en hij heeft ook een groot appartement) een echte NINETIES party! Met de ‘verkoudheid’ die ik woensdag-avond had opgelopen in gedachte, besloot ik om NA te gaan die avond. Dat was eerlijk gezegd niet zo’n slecht idee! Gedurende de hele avond speelde er 90s-muziek (en werd er ook hevig gediscussieerd over wat nu eigenlijk wel en niet 90s is). Het was een topavond en tegen ‘ergens laat’ lag ik terug veilig in mijn Sparta-bedje.

WP_20140907_001En zo belanden we hier, zondag. Een rustdag. De enige dag die nog volledig leeg was. Dus wat kunnen we dan beter doen dan naar IKEA gaan? Dat is wat ik (en de gehele bevolking van Malmö) deze zondag dacht toen ik uit bed stapte.
Ik nam de trein richting Malmö en speurde heel de IKEA af naar super-dringende prullen die ik absoluut nodig had in mijn kamer. Met twee blauwe zakken en een maag vol Zweedse balletjes, klom ik drie uur later terug op de trein richting Lund.
Ik had alles geïnstalleerd en dan was het plots 19u. Tijd voor een korridormöte (corridormeeting). De regels van de keuken werden uitgelegd (zie ergens hierboven), de overige lege kastjes en schuiven werden verdeeld en alle vragen werden beantwoord.
Er werd ook ineens een datum gekozen voor de corridorparty. Het thema is… late 90s – early 00s. Ik was dus al volledig in de mood! Het feestje staat gepland voor begin oktober en die avond doen we ook ineens een “Tour de chambres”: elke kamerbewoner verzint een leuk spelletje (ex/inclusief drank) en zo gaan we alle kamers al spelend af. Het is dan ook verboden die avond vrienden uit te nodigen, zodat we eerst elkaar onderling beter leren kennen. Mijn zware opdracht voor de komende weken: een leuk kennismakingsspel bedenken. Alle hulp ik welgekomen! Laat gerust een reactie achter!

Zo hierbij laat ik het dan.
Het kan zijn dat ik deze post pas maandag online zet, in de hoop dat er nog wat foto’s op facebook worden gepost van de afgelopen feestjes.

Op naar de volgende week!

PS: aan zij die heel de blogpost hebben gelezen, proficiat! Aan zij die enkel naar de foto’s kijken proficiat. En bedankt iedereen om te lezen/kijken!
PPS: er zijn geen bijkomende foto’s opgedoken, maar hier is nog een link naar het album van Sports Day.

Advertenties

Een gedachte over “Het echte werk is begonnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s