Mijn eerste week in Lund.

Hej lezer,

In deze post zal ik zo goed en zo kwaad mogelijk een “kleine” samenvatting proberen geven van mijn eerste week in Lund.
Zondag, na het emotionele afscheid in de voormiddag, heb ik me wat meer geïnstalleerd in de kelder. Ik ontdekte plots dat ik nooit al mijn apparaten op mijn kamer in 1 stopcontact zou krijgen. Bingo, ik had iets nuttig te doen, naar de winkel voor een verlengkabel! Nadat die buit binnen was, had ik niets meer gepland.

Ik besloot dan maar om het busverkeer eens uit te testen. In Lund aangekomen ben ik in de gietende regen mijn campus gaan zoeken en de grote algemene gebouwen waar de welkomstactiviteiten plaatsvinden. Tegen vier uur was ik zo nat dat ik hopeloos een theehuis ben binnengestapt voor een warme fika. Ik kon daar niet uren blijven wachten tot het stopte met regen, dus trok ik mijn natte jas terug aan en nam de bus naar huis.
Het spannendste van heel mijn zondag gebeurde toen ik na het koken niet wist hoe ik mijn fornuis moest afzetten. Gelukkig schoot Emma (de huisbazin) ter hulp. De zweetdruppels van mijn voorhoofd geveegd en de stress terug in de schuif, kroop ik dan maar onder de wol. De volgende dag was namelijk: Arrival Day.

Tenminste, dat dacht ik toch. Toen ik op de aangegeven locatie aankwam, zag alles er nog al doods uit. “Dit kan toch niet waar zijn? Ben ik op de verkeerde plaats?”, dacht ik. In mijn mooiste Zweeds vroeg ik aan de balie waar de Arrival Day plaatsvindt. “Hier. Maar dat is pas morgen.” Ja lap! Ik was dus helemaal in de regen naar daar gegaan, voor niets.
Terug naar huis dan maar voor een hele maandag regen-verveling.

Ondertussen zijn we dinsdagochtend. Ik besloot om in de namiddag naar Arrival Day te gaan, omdat ik mij anders nog een hele namiddag moest vervelen. Toen ik rond 14u aankwam aan AF-Borgen was het daar honderd miljoen keer drukker dan de vorige dag. Iedereen maar zeulen met zijn zakken, koffers, donsdekens, kussens. Gelukkig kon ik de ‘luggage room’-rij skippen en meteen naar de check-in gaan. Daar kreeg je een goodiebag met allerlei informatie, een simkaart, een drinkenbus en wat plannetjes van de stad. Er was ook de mogelijkheid om met je coördinators te praten over je vakken en diegene die Zweedse les volgen de komende introductieweken konden zich nog registreren.

Er werd de studenten gevraagd om op Arrival Day aan te komen, vooral diegene die een kot hadden gekregen van de universiteit. Zij konden met behulp van gratis busjes van het station, naar AF-Borgen, naar hun kot worden gereden.
In het totaal zijn er op Arrival Day zo’n 1800 nieuwe internationale studenten aangekomen. Nu zijn er meer dan 2000 internationale studenten in Lund. En de Zweedse versies van die ruftige beesten komen pas 1september binnen.

Na die chaos (die voor mij nogal beperkt was), besloot ik van mijn eerste Lund’se zonnestralen te genieten in het Stadspark. Een half uur lang heb ik mij verdiept in de infobrochure die zo’n 100 pagina’s telt. (Ik heb die nog steeds niet volledig doorgenomen en een dezer dagen zal ik eens langst de international desk moeten om wat antwoorden op mijn vragen te vinden.)

Volgeladen met zonne-energie zette ik mijn voettocht verder naar het station. Maar Emma, je hebt toch een fiets? Ja, maar mijn achterband stond nogal plat. Maar kan je die dan niet oppompen? You tell me! Ik ben twee keer bij een Deense fietsenmaker langst geweest: een keer voor een fietspomp en een keer voor een adapter want blijkbaar heb ik een ‘ander soort ventiel’. Nu, die handpomp, dat werkt van geen kanten! Of ik doe misschien niet genoeg moeite… Gelukkig staan er van die fancy fietspompen in heel de stad (zoals in Gent). Na per ongeluk mijn band helemaal lek te zetten en heel de stad bijeen te vloeken, kwam een Zweedse magiër mij helpen. Hij raakte die band nog geen 2 seconden aan en ik kon weer verder. Tack så mycket!

Mijn fiets terug op slot, terug de bus op naar huis. Thuis mijn eten maken en binnenspelen en dan een last-minute beslissing nemen om toch maar naar de mysterieuze “Arrival Meet-Up” te gaan. Dat verhaal staat beschreven in de vorige blogpost. Maar om het kort te houden: ik heb daar Ulrike leren kennen. ’s Avonds de bus terug naar huis en uitgeput in bed gekropen.

De volgende dag was er een “general information meeting” op drie verschillende momenten. Om mijn dag zo vol mogelijk te houden koos ik voor de vroegste voorstelling om 10u. We kregen info over het academisch systeem hier, hoe de coördinators te bereiken zijn, wat een STiL-account is, hoe je internet kan bereiken op de campus, naar de dokter gaan, wat te doen bij een noodgeval. Er waren ook verschillende gastsprekers. De priester informeerde ons over zijn gratis therapie en zijn meest bezochte kathedraal in Zweden. De brandweer deed ons allemaal schrikken met een filmpje over hoe een kleine sigaret een heel kot kan doen opbranden in minder dan 3minuten. De politie, agent Patrick, een geboren comedian die dit soort voorstellingen al zeven jaar lang geeft, legde ons de verkeersregels uit en waarschuwde ons voor dieven in koten en in bibliotheken. Hij vertelde ons ook verschillende manieren om zijn kerstfeestje te financieren: fietsen zonder licht, drugs gebruiken, de verkeersborden verkeerd interpreteren, plassen in het openbaar. En heel veel Amerikanen waren verbaasd over het feit dat je alcohol hier wél  zomaar op straat mag drinken en “zelfs dronken mag zijn in het openbaar”.
Een van de gastsprekers was een vertegenwoordiger van “the nations” of “nationerna”. In Lund zijn er drie soorten verenigingen in het studentenleven: Nations, Unions en de Academische Vereniging. De nations (zijn genoemd naar de vele provincies in Zweden maar zijn er niet aan gelinkt) zorgen voor sport, lunch, brunch, dinner, muziek, concerten, feestjes, balls. De Unions zijn gelinkt aan de faculteiten en zorgen voor academische behoeftes, zij zetelen mee in het bestuur van de faculteit en zijn steeds aanspreekbaar. De Academische Vereniging is de overkoepelende organisatie, wat ze juist doen heb ik nog niet goed begrepen, maar AF-Borgen is alleszins een gebouw van hen.

Na die general information meeting ben ik terug naar huis gegaan om te eten en boodschappen te doen.
Tegen 18u30 was ik terug in Lund, in AF-Borgen om precies te zijn, voor de Welcome Reception.

De zaal zat al bomvol toen ik aankwam, dus sloot ik aan bij de mensen die zich op de grond in de middengang hadden gezet.
Plots hoorde ik iemand mijn naam roepen, het was Ulrike. Zij had net haar eerste les Zweeds erop zitten en kon al wat oefenen met mij terwijl we wachtten tot de Welkomstreceptie van start ging.
De avond begon met anderhalf uur entertainment. Een mannenkoor, een fanfare, de burgemeester die een toespraak gaf en de rector die ons welkom heette. Wat mij opviel waren alle smartphones die de hoogte ingingen bij elke nieuwe act, net of het een toeristische attractie was.

Tegen 20u werden we uitgenodigd voor een natje en een droogje op het gelijkvloers. Nu, Zweden zou Zweden niet zijn als er geen fika is. Geen Champagne dus, maar wel een heerlijke fika. Ulrike en ik gingen mee aan een tafel zitten en daar heb ik met een meisje gepraat dat Duits is maar in Nederland heeft gestudeerd, het was dus leuk voor haar om nog eens haar Nederlands te kunnen oefenen. Er zat ook een Australiër aan onze tafel, Daniel, die pas die dag was gearriveerd en als ontbijt een portie kebab met frieten had gegeten, totaal lam van de jetlag. Op het einde van de avond zaten we nog met z’n drieën alleen in de zaal waar een uur eerder nog 500 man stond. We hebben Daniel dan maar de weg gewezen naar de supermarkt die nog open was en zijn zelf terug naar huis gekeerd.

De ingang naar mijn faculteitsgebouw

De ingang naar mijn faculteitsgebouw: SOL-center

De volgende ochtend hadden we een meeting met onze coördinatoren van de faculteit. In een kleinere groep kregen we info over hoe de faculteit werkt en hoe cursusregistratie in elkaar zit (ik ben nog steeds niet volledig rond met de paperassen en moet nog verschillende meetings doen). We kregen ook een les over plagiaat van een Amerikaanse expert. Elk jaar zijn er minstens 4 studenten die niet slagen wegens plagiaat en dit zijn meestal buitenlandse studenten, de schrik zat er al meteen in! Gelukkig was er nadien een fika voorzien. Er werd ook een klasfoto getrokken van alle internationale studenten “humanities & theology” 2014-2015.

De klasfoto

De klasfoto

Daarna was het tijd voor mijn eerste meeting met de mentors.
De mentors zijn Zweedse studenten die vrijwillig internationale studenten op sleeptouw nemen en Lund laten zien van de minder formele kant (de meeste belangrijke kant dus).
We hebben eerst een soort van powerpoint doorlopen over de verschillende soorten ontspanning bij de nations en iedereen om de beurt laten vertellen wie ze zijn, vanwaar ze komen en waarom ze voor Lund hebben gekozen. Om maar even een beeld te geven over de verschillende nationaliteiten binnen onze mentorgroep: Amerika, Canada, Ecuador, Duitsland, Frankrijk, Oeganda, Zweden, Finland, Slovakije waren allemaal vertegenwoordigd. We hebben kennismakingsspelletjes gespeeld en samen pizza gegeten op het kot van een van onze mentors. Na die leuke avond ben ik huiswaarts gekeerd in de gietende regen en mijn bed ingedoken.

Gisteren was het vrijdag. De dag begon met een individuele meeting met mijn coördinator. Al de academische details achterwegen gelaten kwamen we na die meeting tot het besluit dat ik nog naar twee andere studiebegeleiders moet alvorens een officieel besluit kan worden genomen. Leuk is dat niet. Maar ze zijn wel allemaal heel behulpzaam en begaan met de studenten. De coördinators willen echt dat je 100% achter de cursus staat die je kiest, en willen er alles aan doen zodat je toch nog genoeg moet werken maar ook nog relaxed kan slagen op het einde van de cursus. Maandag moet ik dus nog drie meetings doen en dan is hopelijk alles in orde!

Mijn nieuwe kaartjes! (toegangsbadge, univ bibkaart en stads-bibkaart)

Meeting van 11u van de to do-lijst geschrapt, ben ik om mijn universiteitsbibliotheekkaart gegaan en mijn toegangsbadge die je nodig hebt om de universiteitsgebouwen binnen te kunnen. Ik ben ook om mijn stadsbibliotheekkaart gegaan en heb al meteen twee Zweedse boeken meegenomen en ook de Game of Thrones boeken in audiovorm, in het Zweeds.

Die drie kaartjes op zak, ging op weg naar een infomarktje waar alle nations aanwezig waren. Een keuze maken was nogal moeilijk. De zaal zat stampvol en ze beweerden allemaal hetzelfde: wij hebben de beste club, de meeste sportactiviteiten en het lekkerste eten. Er waren natuurlijk weer veel snacks, foldertjes en ik heb wat nieuwe bikken kunnen vissen.

systembolaget_logotypeNa die schattenjacht hadden de mentors afgesproken om 16u aan die infomarkt om een rondleiding te doen langst alle nations en de belangrijkste spots in Lund. Door de regen en de slechte voorbereiding (het was een ingeving van het moment) besloten we om tegen half acht af te spreken bij Josefin (een van de mentors) met onze vers gekochte drankjes uit Systembolaget.
Systembolaget is dé winkel voor alles alcohol-gerelateerd, want in de supermarkt mag er enkel bier onder de 3% worden verkocht. Spijtig genoeg is er enkel Hoegaarden te vinden tussen de

Ik koos dan maar voor een sommersby

Ik koos dan maar voor een somersby.

Belgische bieren en wat de Zweden hier aanprijzen als hun beste bier, is dat amper te noemen. In Systembolaget kan je aan een verkoper zeggen wat je gaat koken, en hij geeft dan enkele suggesties voor de wijnkeuze, maar het merendeel van hun klanten zijn natuurlijk studenten. Aan de kassa is iedereen gelijk voor de wet: “ID PLEASE”. Onder de 20 mag je namelijk geen alcohol kopen in Systembolaget, in bars mag je dat al vanaf je 19, maar daar betaal je dan weer dubbel zoveel voor je slecht pintje dan in Systembolaget.

Die avond op Josefin haar kot was tot hier toe de leukste van de week (close second is die van de Welcome Reception natuurlijk). Bij Josefin hebben we ons met z’n 20-tal geïnstalleerd in het salon dat gedeeld wordt door de nu-nog-niet-aanwezige-studenten van haar korridor. We hebben wat gepraat en dan na een uur zijn we allemaal van plaats gewisseld zodat we met andere mensen konden praten. Het was supergezellig en iedereen is akkoord dat we dat zeker nog eens moeten doen. Tegen 2u lag ik in mijn bed en ik moest er al om half zeven weer uit voor “The Nordic Wildlife Adventure“.

En zo komen we aan bij vandaag. ’s Morgens om negen uur vertrokken we met de bus richting “Skåne Djurgården” wat Zweeds is voor “Skåne zoo”. Er waren drie gidsen die info gaven over verschillende soorten uilen, rendieren en elanden, beren, wolven, lynxen. Samen met een meisje uit Tsjechië, een Turk, een Portugees en een inwoonster van Oekraïne gingen we, na onze zelfgemaakte picnic, de rest van de zoo verkennen. Blijkbaar zijn zoo’s niet zo veelvoorkomend in sommige landen. Er waren mensen bij die nog nooit een otter of een zeehond in levende lijve hadden gezien.

Toen we later op de dag naar een meer trokken om te gaan zwemmen (wij vreemdelingen bibberend van de kou bekeken de locals als ijsberen in een zoo) waren er ook veel mensen verbaasd van ‘het prachtige uitzicht’. Dat uitzicht deed mij eerder aan een combinatie van het zilvermeer en de Putte denken, maar bon.

Wat heb ik ondertussen al bijgeleerd: vooroordelen zijn compleet overroepen. Eens je mensen leert kennen uit andere culturen en hun gewoontes ontdekt, zie je dat ze ook maar gewoon torrents downloaden om geen dvd’s te hoeven kopen, dat ze ook maar gewoon een superfan zijn van Doctor Who, of dat ze ook gewoon moe zijn na een dag wandelen in een verlaten dierenpark.

IMG_8386d

Om 17u thuis aangekomen (na een plotse hagelbui) heb ik een lekkere kip gebakken en na een skype-sessie met de thuisblijvers heb ik me eindelijk eens in de zetel kunnen zetten voor tien uur!

Morgen is er een basket-evenement in Lund om 15u. Ik kan dus uitslapen op een zondag!! Ow! Ik kan misschien eens pistolets gaan halen? Maar er is hier geen bakker in het dorp, dat is hier heel moeilijk te vinden precies. Brood koop je hier in de supermarkt of bak je zelf.

Anywayz, slaapwel vanuit de kelder en

Tot Blogs!

Advertenties

5 gedachten over “Mijn eerste week in Lund.

  1. Pingback: Dat is lang geleden! | Emma in Lund

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s